Na osnovu odnosa nove srpske vlasti prema bivšim „ćacijima“ najbolje ćemo viđeti da li se nešto suštinski promijenilo u odnosu prema Crnoj Gori. Jer ako doskorašnji Vučićevi lojalisti budu prihvaćeni od strane Studentske liste, to će biti dokaz da je sistem ostao isti.
Piše: Neven Mitrović
“Ja sam ti slavio slavu kad se nije smjelo”čuvena je rečenica koju su često znali da izgovaraju predstavnici profesionalnog srpstva na političkoj sceni Crne Gore, na taj način izražavajući svoju iskonsku odanost svetosavlju i „tradicionalnim vrijednostima“.
E sada je kod srpskih političara u Crnoj Gori tu rečenicu zamijenila nova koja glasi otprilike ovako – “ja sam ti bio protiv Vučića kad niko nije”. I jedno i drugo je naravno laž. Dobro se sjećam kad su današnji najgorljiviji Srbi palili gume početkom devedesetih rugajući se badnjacima. Što se tiče odnosa prema Vučiću, ne moramo ništa da se sjećamo jer za sve postoji internet. A on dosta pamti i prikazuje.
Crnogorski “Ćaciji” iz Nove srpske demokratije (NSD), Demokratske narodne partije (DNP), Demokrata, Pokreta Evropa sad (PES), Socijalističke narodne partije (SNP), Ujedinjene Crne Gore (UCG), Dajković, Milačić, ali i Abazovićeva URA i ostali su se prosto utrkivali da izjave lojalnost Vučiću.
Andrija Mandić, Milojko Spajić i Aleksa Bečić – zaboravili ko je bio Vučić
Svi „ćaciji“ iz aktuelne crnogorske vlasti ćutali su dok je Vučićev režim prebijao i hapsio studente, a negovi jurišnici ih dizali na haube, lomili im vilice i lobanje pajserima. Sve to su “hrabro” otćutali iz ovih “prosrpskih” partija da se ne zamjere velikom vođi. Predsjedniku svih Srba kako su znali da ga nazivaju.
E sad kad je predsjednik svih Srba izgubio na izborima od Studentske liste, odjednom se među vladajućim partijama u Crnoj Gori pojavila hrabrost. Sve ono što su mislili da Vučiću kažu dok je bio vlast, a nijesu smjeli, sada odjednom mogu. Ispade da su u Crnoj Gori samo dvojica na političkoj sceni Milan Knežević i Vladislav Djaković, podržavali Vučića. To bi nekako i moglo da se proguta da Vučić i njegovi ljudi nemaju spisak sa oko 3.460 imena iz Crne Gore koja su plaćana na mjesečnom nivou ili makar jednom godišnje.
Podatke o ovome će vrlo brzo saopštiti istražni organi u saradnji sa Studentskom listom, a onda će mnogi morati da vraćaju pare. Mogla bi se možda uključiti i Tužilaštvo i Sudstvo Crne Gore iako imaju mnogo posla da se svim silama bore protiv prekoračenja brzine od 8 kmh i ostalih sličnih “zločina”.
A kada se dosijei otvore mnogima će biti zapečaćena sudbina, ne samo politička, jer to je najmanja žrtva. Problem je što mnogi koji su radili po nalozima Vučićevog režima, sada moraju da strepe od zatvorskih kazni. Zato bi najbolji potez političkih snaga koje će preuzeti vlast u Crnoj Gori nakon izbora sledeće godine, bio da Srbiji garantuje izručenje svih onih koji su sklanjali pare ovamo dok su ih krali od srpskog naroda. Time bi pokazali da je Crna Gora zauzela odgovoran pristup po pitanju izručenja, zarazliku od Srbije koja se nije proslavila po tom pitanju, o čemu najbolje govori slučaj Marović.
Da li će nova vlast u Srbiji da se ogradi od sprovođenja malignog uticaja, ili će samo nastaviti da koristi lica koja su do skoro bila Vučićevi lojalisti?
Samo ako se primijeni ovaj princip ćemo istinski sarađivati, kao dvije ozbiljne evropske države, neopterećene glupostima i nacionalističkm avetanjima.
Zbog toga mnogi u Crnoj Gori ubrzano izmišljaju rođake iz inostranstva koji su „ih pomagali“ da bi mogli da zidaju, kupuju i zgrću milione.
A „odćacavanje“ odnosno otklon od prethodne srpske vlasti koju je predstavljao Aleksandar Vučić uveliko je počelo među funkcionerima crnogorske vlasti, i to je sada evidentno. Na osnovu odnosa nove srpske vlasti prema bivšim „ćacijima“ najbolje ćemo viđeti da li se nešto suštinski promijenilo u odnosu prema Crnoj Gori. Jer ako doskorašnji Vučićevi lojalisti budu prihvaćeni od strane Studentske liste, to će biti dokaz da je sistem ostao isti.
Aktuelno
