Na taj dan, prije 213 godina, u Dobroti je održana Skupština na kojoj je jednoglasno usvojena odluka o ujedinjenju Boke Kotorske i Crne Gore. Ovaj istorijski događaj svjedoči o težnji za slobodom, zajedništvom i zajedničkim odlučivanjem o budućnosti ovih prostora.
Odluku su svojim potpisima potvrdili mitropolit Petar I Petrović Njegoš i guvernadur Vuko Radonjić u ime Crne Gore i Brda, a za primorje: konte Alviz Visković za Perast, konte Teodor Ivelić za Risan i Paštroviće, Andrija Tripković za Dobrotu i Stoliv, sudija Petar Lazzari za kapetana Josipa Lukovića za Prčanj, pukovnik Merkantun konte Gregorina za opštine kotorskog okružja, Vasilije Đurasović za Herceg Novi, pop Đuro Lazarović za opštinu grbaljsku, Maine, Brajiće i Pobore, kao i za škaljarskog kapetana Tripa Petrovića, pop Ivo Radović za luštičku opštinu, pop Filip Kostić za grbaljsku opštinu, Miroslav konte Zanović za grad Budvu i Stefan Lazarović za opštinu muljansku.
Skupštinom su postavljeni temelji zajedničke uprave, a osnivanje Centralne komisije, odnosno vlade, predstavljalo je važan korak u organizovanju zajedničkih poslova. Na čelu vlade bio je mitropolit Petar I Petrović Njegoš, potpredsjednik Alviz Visković, a sekretar Franjo Ljepopili.
Ipak, odlukama velikih sila u periodu 1814–1815. godine Boka Kotorska je pripala Austriji, čime je onemogućeno ostvarenje zamisli o zajedničkoj državi.
Danas, dva vijeka kasnije, 29. oktobar ostaje podśetnik na zajedničku istoriju, ideju slobode i nastojanja da se o sudbini ovih prostora odlučuje zajednički.
Portret Alviza Viskovića (Muzej grada Perasta)
